تغییر تابعیت شرکت ها : با تاسیس یک شرکت تجاری و ایجاد یک شخصیت حقوقی فرضی برای آن ، مساله تابعیت این شخص حقوقی نیز مطرح می باشد که در بسیاری از دعاوی تجاری بین المللی این موضوع از اهمیت خاصی برخوردار است.
در رابطه با تعیین تابعیت شرکت های تجاری نیز معیارهای متفاوتی در نظام های حقوقی کشورهای مختلف جهان مطرح می باشد. در کشور ما ایران، طبق ماده ۵۹۱ قانون تجارت اشخاص حقوقی، ( از جمله شرکت ها ) تابعیت کشوری را در اختیار دارند که اقامتگاه مرکز اصلی آن ها در آن کشور می باشد. .لذا شرکتی که مرکز اداره امور آن در ایران واقع باشد، دارای تابعیت ایرانی است ، ولو اینکه مرکز عملیات آن خارج از کشور باشد.
تغییر تابعیت در شرکت با مسئولیت محدود
شرکت در صورتی می تواند تابعیت خود را تغییر دهد که اقامتگاه آن تغییر یابد.
در همه شرکت ها، اگر شرکاء به اتفاق آراء تصمیم به تغییر تابعیت شرکت بگیرند، شرکت تغییر تابعیت می دهد؛ مشروط به اینکه مرکز اصلی خود را هم به کشور جدید منتقل کند. اما چه اکثریتی می تواند تابعیت شرکت را تغییر دهد ؟
در مورد بعضی از شرکت ها قانون گذار صراحتاَ این را بیان کرده است. به طور مثال در مورد شرکت های بامسئولیت محدود، قانون گذار مقرر داشته است که هیچ اکثریتی نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر دهد. در این رابطه، ماده ۱۱۰ قانون تجارت مقرر می دارد
” شرکا نمی توانند تابعیت شرکت را تغییر دهند مگر به اتفاق آراء ”
با توجه به ماده ۱ قانون راجع به ثبت شرکت ها مصوب ۱۳۱۰ که می گوید هر شرکتی که در ایران تشکیل گردد و مرکز اصلی آن در ایران باشد ایرانی است شرکت هایی که در ایران ثبت شده است تابعیت ایرانی دارد . قانونگذار در مورد شرکت های با مسئولیت محدود برخلاف شرکت های سهامی که تصریح دارد هیچ مجمع عمومی نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر بدهد حکم ویژه ای را مقرر داشته است که به اتفاق آراء شرکاء تبعیت شرکت قابل تغییر است.
اتفاق آراء نوعی از رای گیری است که طی آن تغییر تابعیت طرح می گردد که می بایست مورد توافق کلیه اعضاء قرار گیرد و وجود حتی یک مخالف نیز موجب تصویب آن نخواهد شد.
تغییر تابعیت به دو صورت متصور است اول انتقال جغرافیایی مرکز اداره شرکت از یک کشور به کشور دیگر دوم انتقال سیاسی مرکز اداری شرکت . به عبارت دیگر محلی که مرکز اداره شرکت در آن جا مستقر است بر اثر تجزیه کشور یا ضمیمه شدن به کشور دیگر و یا با اداره شرکت در آن جا مستقر است بر اثر تجزیه کشور یا ضمیمه شدن به کشور دیگر و یا با استقلال یافتن تحت تابعیت کشور دیگری در می آید.
شایان ذکر است، در مورد سایر شرکت ها ، قانون گذار پیش بینی خاصی نکرده است . به نظر می رسد در مورد آن ها بتوان قبول کرد که اکثریت شرکاء بتوانند تابعیت شرکت را تغییر دهند.
اما تغییر اقامتگاه ، نیاز به موافقت همه شرکاء ندارد. ولی اگر تغییری صورت بگیرد ( با رای اکثریت یا مجمع عمومی ) ، تغییر اقامتگاه منجر به تغییر تابعیت نخواهد شد. نکته قابل توجه در این رابطه این است که هم کشور مبدا و هم کشور مقصد این تغییر تابعیت را باید مجاز بداند.
از خدمات مشاوره رایگان فرداد ثبت بهرمند شوید

دیدگاه شما